 |
Wie ben ik?
Persoonlijk | Overig
|
20 Februari 2007 | 01:19:53
|
Wie ik ben?
Ik ben dus Claudia (1974), getrouwd met J. (1972) en moeder van 3 kinderen; Naomi (jan. 2001), Esmee en Lucas (beide okt. 2003). Ook hebben we thuis nog een hond en 2 katten rondlopen. Wij wonen ergens in de Randstad....LOL
Mijn grote hobbie is fotografie, daarnaast lees ik ontzettend graag, internet ik veel, mail ik nog meer, ben ik gek op spelletjes, etc. Ik vind het erg leuk om te schrijven over de dingen uit mijn leven en dan voornamelijk als het om mijn kinderen gaat.
Kijk lekker rond en als je een berichtje achter laat, zou ik dat enorm leuk vinden.
|
|
|
|
|
Afgelopen weekend
Persoonlijk | Weekend
|
20 Augustus 2007 | 01:12:24
|
Dit weekend weer eens lekker in de weer geweest. Op vrijdag waren Esmee en Lucas naar het kinderdagverblijf en ging John samen met Naomi zwemmen. Zij waren dus ook de hele middag van huis. Dit gaf mij de kans om wat achterstallige dingen in huis weg te werken, dus die paar uurtjes heb ik dan ook goed benut. Oké, toegeven, in etappes, want tussendoor wilde ik natuurlijk ook mijn mail kunnen checken of eindelijk eens ongestoord met vriendinnen aan de telefoon kunnen bijkleppen. Normaal gesproken heb ik namelijk één, twee of in het ergste geval drie kinderen die juist dát moment uitkiezen om de meest irritante vragen te stellen of de meest vreselijke ondeugendheden uit te halen. Helaas voor mij waren de meeste vriendinnen alleen niet thuis hahaha
Zaterdag heb ik enorm uitgeslapen. En met enorm bedoel ik ook echt enorm! Schandelijk gewoon voor een moeder. Ik werd gewoon pas om 12.30 uur (!!!) wakker doordat de kinderen bij mij op bed aan het spelen waren. Zonde van mijn ochtend, want die was natuurlijk al voorbij, dus daar baalde ik wel behoorlijk van. Tja, ik begreep John ook wel, want als ik wakker gemaakt word, heb ik gewoonlijk een humeur waar je absoluut niet vrolijk van wordt. Maar ja, ik heb mijn dingetjes toch nog kunnen doen, hoewel het helaas wel gehaast was; bij de bakker brood halen, een wasje doen en nog wat dingetjes.
's Avonds ben ik met vrienden mee geweest naar Scheveningen, het vuurwerkfestival daar. In eerste instantie zag ik op tegen de lange wandeling over de boulevard (ging zelf liever slenteren over het strand LOL), maar wonderbaarlijk ging dat uitstekend. Normaal gesproken had ik altijd moeite om ze bij te houden (zij zijn een stuk langer en aanzienlijk slanker), maar dit keer had ik daar geen problemen mee, had ik geen ademnood en vond ik het zelfs heerlijk om zo stevig door te stappen. Zo erg dat ik soms bij mezelf dacht "lopen jullie nou eens door, de vaart vliegt eruit". Heb ik overigens niet gezegd, want ik was veel te bang dat ze dan zouden besluiten om mij aan het joggen te krijgen en dát was nu ook weer niet mijn bedoeling. We hebben lekker op het strand gezeten, vuurwerk gekeken, lol gehad en weer opgepropt achterin de auto, half slapend, zijn we de file doorgekomen. Eenmaal terug in onze gemeente moest ik ook nog terugfietsen vanaf mijn vriendin naar mijn eigen huis. Dat is ongeveer 10 minuutjes fietsen. Toen we daar aankwamen was ik al moe, kreeg helemaal de zenuwen van een vriend met wie ik een stuk mee terug fietste, omdat hij me door allerlei straatjes loodste die ik van mijn leven niet gezien had en op weg naar mijn eigen huis fietste ik zowat de longen uit mijn lijf. Tja.... een vrouw, in haar eentje om 03.15 uur 's nachts op de fiets, nee, dat is niet goed. Ik wilde dus snél thuis zijn. Was ik ook, maar met als gevolg dat de energie door mijn lijf gierde, ik het warm had van het fietsen en dus klaarwakker was! Uiteindelijk ging ik om 5 uur maar naar bed, aangezien Comedy Central was afgelopen en BooBah op Nickelodeon kwam. Voelde me niet geroepen om dat babyprogramma te gaan zitten kijken. Tegen 6 uur pas in slaap gevallen en gelukkig had John me ook deze ochtend laten uitslapen.
Shit, weer een ochtend overgeslagen!!! Ik werd weer zo extreem laat wakker, dit keer omdat ik wakker gemaakt werd door Lucas die het leuk vond zijn voet onder mijn neus te planten (is ook niet fijn wakker worden) en Esmee die me, in haar vrolijke bui, per ongeluk een enorme klap op mijn oog gaf. Dan ben je echt wel klaar wakker hahaha
Ik had geen zin om de saaie zondagmiddag (want dat is het meestal op zondag; SAAI) thuis door te brengen en besloot dat we met z'n allen wel een goed fietsritje konden gebruiken. We zijn naar mijn schoonouders gegaan, hebben daar wat soep gegeten en wat gedronken en met een kleine omweg weer naar huis gegaan. Naomi hadden we bij opa en oma achtergelaten, aangezien het eruit zag dat het hard zou gaan regenen. Op deze manier konden John en ik tenminste flink doorfietsen (en geloof me, dat deden we!) zodat we droog thuis zouden komen.
Naomi heb ik later uiteraard alsnog opgehaald, maar dit keer lekker lui met de auto en haar fiets in de kofferbak...
Nu liggen de kids + John allemaal plat en heb ik even het rijk voor mij zelf alleen.
Tijd dus om even te loggen, mail bij te werken en een spelletje te spelen.
Morgen begint voor John het leven weer van een hele dag werken, dus zal ik braaf mijn wekkertje om 8 uur zetten, zodat de kids en ik in ieder geval fris en fruitig op tijd (!) beneden zijn en ik ook nog eens een ochtend mee kan maken binnen ons gezin hahahaha |
|
|
|
8 weken verder
Gezondheid/Gewicht | Maagband
|
14 Augustus 2007 | 00:19:35
|
Vorige week maandag op controle geweest in het ziekenhuis.
De weegschaal daar gaf aan dat ik in totaal 8 kilo ben afgevallen, dus dat komt aardig overeen met de weegschaal thuis. Ze waren hartstikke tevreden.
Op mijn verzoek is het bandje echter wel strakker gespoten, er is maar liefst 4,5 cc vloeistof in gespoten (van de 10 cc die in het bandje past). Ik merk nu wel degelijk verschil, dus ik hoop dat het afvallen nu wat beter zal gaan. Vandaag dus weer een vloeibaar dagje en morgen mag ik weer proberen om normaal te eten. Pas op 8 november hoef ik weer terug te komen, tenzij morgen blijkt dat het bandje toch te strak zit, dan moet ik gelijk terug komen. Als ik over 3 weken weer zoiets heb van "ik kan nog steeds zoveel op", dan mag ik tussendoor terug komen om hem nog een keer op te laten spuiten.
Dat opspuiten vond ik trouwens niet superprettig. Die naald gaf een gemene prik in mijn huid. Het opvullen zelf voelde ik niet, behalve dat ik het geborrel in mijn bandje hoorde (hetzelfde 'borreltje' wat je weleens na het eten of drinken kunt hebben, geen boer). Gelijk daarna had ik het gevoel alsof mijn slokdarm bovenin bij mijn keel licht afgekneld werd (soort brok in je keel). Dat zakte al snel weer weg. Daarna een slokje water proberen en daarbij had ik een 'trechter gevoel'. Het water bleef hangen en zakte heel langzaam weg.
Vandaag is het maandag, niet mijn officiële weegdag (dat is dinsdag). Toch gaf de weegschaal vanochtend een gewichtsverlies aan van 9,6 kilo. Nog maar 4 ons te gaan en ik ben de eerste 10 kilo kwijt! De één ziet het aan mijn gezicht, de ander ziet het aan mijn benen en weer een ander ziet het aan mijn taille. Zelf geloof ik dat niet zo (hooguit dat mijn gezicht iets minder 'pafferig' is), maar ik voel het wel aan mijn kleding. Dat is sowieso al een maat kleiner en daarvan zitten sommige dingen alweer ruim.
Ik ben in ieder geval heel blij met mijn keuze en het enige waar ik spijt van heb is dat ik het niet eerder heb laten doen (maar toen was ik er nog aan toe LOL) |
|
|
|
Vier weken na de operatie
Gezondheid/Gewicht | Maagband
|
14 Juli 2007 | 09:29:00
|
Bijna 4 weken ben ik nu de trotse bezitter van een maagband.
Het bevalt me uitstekend en ik heb dan ook absoluut géén spijt van mijn keuze.
Ik heb totaal geen problemen gehad met eten en drinken sinds mijn laatste update, kan alles eten en drinken. Wel voel ik nu duidelijker wanneer ik vol zit, alleen waar ik nog moeite mee heb is; wanneer zit je vol en wanneer ben je verzadigd. Wie kan mij dit verschil goed uitleggen?
Het afvallen staat nu helaas even stil. Er is nu 6 kilo vanaf. Maar goed,straks kan ik weer meer gaan bewegen, dus dan zal dat ook wel weer goed gaan komen.
De pijn is ook zo goed als weg. Mijn linker-rib voel ik soms nog wel, maar ook dat is eigenlijk niet noemenswaardig. Ik heb mezelf nu aangeleerd om elke 2 uur iets te eten, waarvan 3x per dag de normale maaltijd en de overige keer iets lichts zoals een beetje fruit of een crackertje.
Het enige wat ik nog hoop is dat ik eind augustus mijn doel kan bereiken, ik hoop er dan 10 á 15 kilo vanaf te hebben. Die 10 kilo kan ik wel halen, maar die 15 kilo heb ik mijn twijfels over.
Ach, met een gemiddelde van 1 kilo per week ben ik al hartstikke blij, dus dat komt wel goed. |
|
|
|
Hoe het nu gaat
Gezondheid/Gewicht | Maagband
|
22 Juni 2007 | 20:04:41
|
We zijn nu 3 dagen verder na de operatie en ik moet heel eerlijk bekennen dat ik helemaal verwonderd ben hoe goed ik me eigenlijk voel nu.
Afgelopen woensdag had ik dat écht niet verwacht, heb toen 's morgens een paar keer lopen mopperen tegen de verpleegkundige dat ze me weer naar beneden mocht sturen, zodat ze "dat ding" weer uit me konden halen. Wat had ik er toen de pest over in zeg. Ik had een pijn, was misselijk, had honger, durfde niet te eten, spuugde alleen maar en vroeg me af wáárom ik dit eigenlijk wilde. De dietiste en de obesitas-verpleegkundige zeiden al dat ik even door dat punt heen moest en de hele afdeling (geen "maagbanders") probeerden mij positief te krijgen. Uiteindelijk ging het weer en was ik blij thuis te zijn die middag.
Vanaf dat punt ging het steeds beter. Eten durfde ik amper, dus ik heb eigenlijk de hele woensdagavond en nacht honger gehad. Ook had ik nog echt moeite om te onderscheiden wanneer ik honger had en wanneer alles in mijn maag/darmen verwerkt werd. Donderdagavond besloot ik mijn eerste prakkie eten te pureren; een aardappel en 2 eetlepels doperwten. En vanaf dat moment leek er een wereld voor me open te gaan; ik hoefde helemaal geen honger te lijden!
Wat heb ik een heerlijk vól gevoel gehad, de hele avond en nacht. Absoluut geen problemen. Zo kan het dus ook...
En de weegschaal gaf vanochtend evengoed een gewichtsverlies aan van inmiddels 3,1 kilo. Wauw!
Toch had ik na mijn ontbijt (2 glazen Hero drinkontbijt verdeeld over een uur tussen 8 en 9 uur) weer een razend honger gevoel. Dit begon rond 10.30 uur en wat ik ook dronk, ik kreeg het niet weg. Wederom misselijkmakend. Ik weet niet of het de goede manier is, maar om 12 uur besloot ik om toch een kleine aardappel te koken en een beetje van de kip Szechuan (Conimex) er doorheen te mengen (zonder de kipfilet). Tot 18 uur vanavond ging het wederom goed. Tussendoor uiteraard wel mijn fruit- en groentesapje gedronken en een fruithapje gegeten (kwart potje). Om 18 uur werd ik weer misselijk van de honger en toen heb ik een potje babyvoeding (15-36 maanden) door de staafmixer gehaald en dat met "smaak" opgegeten.
Het is echt een weg zoeken naar wat vult en gezond is als je nog in je vloeibare periode zit.
Ik snak wel enorm naar een boterham en kijk dan ook echt uit naar half juli, aangezien ik dan mag proberen om een halve boterham te eten.
Mijn man stond vanochtend dan ook erg raar naar mij te kijken, toen hij bezig was het brood van de kinderen te smeren; ik kwam eraan gelopen, gritste een bord onder zijn handen vandaan en stond even aan het brood te snuffelen hahahaha
Maar goed, al bij al ben ik steeds positiever en vind ik het steeds leuker om uit te zoeken wat ik wel en niet mag eten. |
|
|
|
Ik leef nog....
Gezondheid/Gewicht | Maagband
|
20 Juni 2007 | 21:17:08
|
en dat zegt op het moment wel genoeg voor mij.
Voordat ik dinsdag onder narcose ging, was ik heel emotioneel,maar ik werd goed gerustgesteld daar. Rond 9.45 uur ging ik onder narcose en anderhalf uur later werd ik wakker op de uitslaapkamer.
Twee uurtjes later mocht ik terug naar de afdeling en John kwam daar ook heen.
Uiteraard was ik nog heel slaperig en heb ik niet veel meegekregen van de dag.
"s Avonds visite gekregen van vrienden en van mijn ouders met Naomi, maar toen zij weg waren ben ik weer in slaap gevallen.
Zo ook de nacht doorgegaan; dan weer wakker, dan weer slapen, etc.
Dinsdagavond ging het eten en drinken redelijk goed; ik had 2 bekers thee op, twee bekertjes vla en een glas water. Vanochtend was het echter bal. Ik was letterlijk misselijk van de honger, snakte naar een boterham, maar dat mocht niet (moet 4 weken vloeibaar). De vla en yoghurt die ik voorgeschoteld kreeg ging ik van over mijn nek, evenals wanneer ze alleen maar over eten aan het praten waren. Uiteindelijk voelde ik me echt superberoerd. Toen het me gelukt was om een paar happen appelmoes binnen te houden kreeg ik toestemming om naar huis te gaan. Anders had ik moeten blijven en daar had ik geen zin in (tenzij het uiteraard wél nodig was). Wel heb ik zetpillen meegekregen om de misselijkheid tegen te gaan, aangezien ik alles in pilvorm ook weer terug gaf.
Thuis een fruit/groente drankje gedronken en na een half uurtje ben ik naar bed gegaan.
Daar heeft John me 2 uur later wakker gemaakt, bewust toen Esmee en Lucas naar bed waren, omdat dat me nog te druk is. Ik heb iets minder als de helft van een 6 maanden potje baby-eten op en zit nu aan een glas Vifit met LGG.
Gelukkig gaat het eten en drinken nu beter en ben ik weer in mijn eigen omgeving.
Ik ben van mening dat het herstel daar toch het beste zal gaan.
Zit nog niet veel achter de pc, dus het kan wel even duren eer ik een reactie terug zal geven.
Iedereen ontzettend bedankt voor alle lieve berichten, alle steun, gewoon voor alles! |
|
|
|
De dag ervoor....
Gezondheid/Gewicht | Maagband
|
18 Juni 2007 | 14:21:52
|
Brrr ik krijg nu toch wel de bibbers hoor!
Heb net het ziekenhuis gebeld en kreeg te horen dat ik morgenochtend om 8 uur aanwezig moet zijn.
Ik word als 2e geopereerd en de verwachting is dat ik zo rond 9.00 - 9.30 geopereerd ga worden.
Dus over 24 uur heb ik mijn maagband al.
Heb echt een soort knoop in mijn maag nu en de zenuwen beginnen langzaam te komen.
Allerlei vragen schieten door mijn hoofd, allerlei angsten nemen nu de overhand, ik voel me op dit moment een beetje een soort tijdbom van emoties. Niet in negatieve zin overigens, maar gewoon....
Net alsof ik voor een bevalling sta, waarvan ik weet dat ik morgen ga bevallen.
Althans, zoals ik me nu voel, zo voelde ik me ook toen ik 3,5 jaar geleden 's morgens te horen kreeg, dat ik 's middags van mijn tweeling zou bevallen dmv een keizersnee. Toen had ik geen tijd om me voor te bereiden, nu wel, dat is het enige verschil.
Voor wie dit nog leest; denk morgenochtend alsjeblieft aan me en duim voor me! |
|
|
|
Operatiedatum bekend
Gezondheid/Gewicht | Maagband
|
15 Juni 2007 | 12:32:12
|
Gisteren kreeg ik bericht van het ziekenhuis.........
Ik word dinsdag 19 juni opgenomen en dezelfde dag geopereerd waarbij ze mijn maagband gaan plaatsen. Als alles goed gaat, mag ik de volgende dag weer naar huis.
Maandag moet ik bellen over de opnametijd, aangezien dan pas het operatieschema bekend is.
De laatste paar dagen dus dat ik nog lekker kan genieten van eten waar ik gek op ben en daarna is het klaar. Vier dagen om me voor te bereiden en vooral de kinderen erop voor te bereiden dat ik een nachtje niet thuis zal slapen.
Duimen jullie voor me? |
|
|
|
Operatie Esmee geslaagd
Kinderen/Peuter | Kinderen
|
15 Juni 2007 | 12:30:23
|
Hieronder nog even een update over de liesbreuk operatie van Esmee.
Voor diegenen die het nog niet wisten; vandaag was er een cameraploeg bij die ons ging volgen voor haar operatie. Dit zal van het najaar worden uitgezonden in het programma "Het kinderziekenhuis" van de Avro.
Nou, de liesbreuk operatie van Esmee is goed verlopen.
Om 10 uur waren we in het ziekenhuis. De cameraploeg kwam zich iets later voorstellen en er werden gelijk wat shots genomen. Esmee weigerde om mee te werken, die vond het maar niks.
Daarna gingen we naar de behandelruimte. Esmee werd omgekleed naar een operatiepakje, ik gaf haar zelf een zetpil en dat werd ook allemaal gefilmd. Vervolgens trok ik mijn kleren aan voor de operatiekamer en liep ik daar rond in een knalgele jas, een witte muts op mijn hoofd en blauwe slofjes. John vertelde me dat er in de wachtruimte nog een close-up van mij gemaakt werd, maar dat had ik niet in de gaten.
Na een tijdje werden we naar de OK gehaald. Het onder narcose gaan via het kapje viel me reuze mee, althans, Esmee werkte goed mee. Je zag duidelijk dat ze geen zin had om in slaap te vallen, want toen dat kapje op haar neus gezet werd hield ze haar ogen wijd open en besloot ze om niet adem te halen hahaha. Uiteindelijk deed ze dat dus wel en na een paar minuten viel ze in slaap. Dit alles en de operatie werd uiteraard ook allemaal gefilmd.
Om iets na half 1 kwam Esmee naar de uitslaapkamer, maar ze werd pas om half 3 wakker. Uiteindelijk is de eindshot toch een slapende Esmee, omdat het allemaal best lang duurde. Tussendoor heb ik ook nog het interview gehad. Ook dat viel reuze mee. De regisseur gaf me nog het compliment dat ik me niks aan trok van de camera en dat alles uitstekend verliep.
Het viel me allemaal ook reuze mee, ik was me nauwelijks bewust van de camera en alles verliep heel soepel.
Ze konden me niet vertellen wanneer het uitgezonden zou worden (vanaf september), maar we krijgen van tevoren bericht wanneer de uitzending zal zijn én (het bleek niet gebruikelijk te zijn) de regisseur gaat een kopie regelen voor me.
Esmee klaagt niet over pijn, maar zwabbert nog wel met haar benen, waardoor ze al een paar keer onderuit gegaan is. Ze durft nu ook nog niet echt te lopen, houdt zich overal aan vast. Om 16.30 uur ben ik, samen met haar, even in ons bed gaan liggen om te slapen. We hebben allebei 2 uur geslapen.....
En vanavond zijn ze om 19.30 uur naar bed gegaan en is ze gewoon verder gaan slapen (tussendoor hadden we dus iets gegeten).
Maar (dat is straks in de uitzending ook te horen) Esmee is voor zichzelf een harde tante. Als ze pijn heeft klaagt ze 2 tellen en daarna hoor je haar er nauwelijks nog over. Huilen als ze pijn heeft doet ze zelden. De volgende dag was er niet meer aan Esmee te merken dat ze geopereerd was. |
|
|
|
Naomi
Kinderen/Kleuter | Maagband
|
01 Mei 2007 | 02:32:47
|
En wederom ben ik supertrots op Naomi!
Afgelopen zaterdag kreeg ze van haar zwemjuf een briefje mee; Naomi mag op 12 mei afzwemmen voor haar B diploma!!! Vind het echt helemaal geweldig en stond dan ook samen met een andere moeder een vreugdedansje in de douche te maken van het zwembad hahahaha
Uiteraard heb ik Naomi gelijk opgegeven voor het C zwemmen en ik hoop dat ze rond haar 7e verjaardag (januari) zo'n beetje mag afzwemmen.
Als zij klaar is, dan zullen Esmee en Lucas zo'n beetje aan de beurt zijn voor hun zwemlessen hahahaha |
|
|
|
|
|
_(Custom).JPG){kind=logo}
